Dereń biały czy dereń rozłogowy

W Europie Środkowej najbardziej szkodzi mu gorące, suche lato: podczas długotrwałej suszy liście się przypalają, a na osłabionym krzewie łatwiej pojawiają się plamistość liści, zamieranie pędów i gałęzi (rak) oraz tarczniki. Podlewaj go w czasie suszy, a chore pędy wytnij u nasady. Jeśli nie odmładzasz go regularnie, pędy brunatnieją, a krzew łysieje i się rozkłada; odrosty odcinaj łopatą, jeśli nie chcesz, by tworzył gęstą plamę.

Szybko rozprzestrzenia się rozłogami i ukorzeniającymi się gałęziami, a po ucieczce z ogrodu w Europie Środkowej zadomowił się w kilku miejscach: na wilgotnych, chłodnych siedliskach, nad wodą i na skraju lasu może tworzyć gęste, jednogatunkowe zarośla. W jednym kraju zabroniony jest obrót tym gatunkiem, w innym figuruje na liście obserwacyjnej, dlatego nie sadź go w pobliżu naturalnego brzegu wody, torfowiska ani skraju lasu, a przyciętych pędów nie zostawiaj na wolnym powietrzu. Na osłabionych krzewach rosnących w gorącym, suchym miejscu często występuje rak pędów, plamistość liści i zamieranie pędów, pojawiają się też tarcznik i szrotówek.