Agrest czy porzeczka czerwona

W Europie Środkowej najpoważniejszą chorobą agrestu jest amerykański mączniak agrestu: końce pędów i jagody pokrywa najpierw biały, potem brązowy, filcowaty nalot, a owoce stają się niejadalne. Zapobiegać można przewiewną koroną, odcinaniem zainfekowanych końców pędów i odmianami odpornymi (na przykład odmiany Hinnonmäki, Invicta, Pallagi óriás). Plamistość liści do połowy lata powoduje opadanie liści, a rzekome gąsienice pilarza agrestowego w kilka dni mogą ogołocić krzew, dlatego od maja zaglądaj też do jego wnętrza. Gorącego, suchego nizinnego lata nie znosi: na pełnym słońcu liście i jagody ulegają przypaleniu i opadają, a plon w następnym roku jest słabszy, dlatego trzeba go podlewać i ściółkować. Wczesne kwiaty może uszkodzić późny przymrozek.

W Europie Środkowej źle znosi gorące, suche lata na nizinach: na pełnym słońcu, w wysychającej glebie wcześnie zrzuca liście, jagody pozostają drobne i opadają, dlatego trzeba ją podlewać i ściółkować. Nie znosi też silnie wapiennej, zasadowej gleby. Najczęstszym szkodnikiem jest przeziernik porzeczkowiec, którego gąsienica wyjada wnętrze pędów, a obok mszyca porzeczkowo-komosowa powoduje pęcherzowate zniekształcenia liści. Spośród chorób występuje plamistość liści (z wczesnym opadaniem liści), mączniak i rzadziej rdza.