Miskant chiński czy trzcinnik ostrokwiatowy

W Europie Środkowej wcześnie kwitnące odmiany w ciepłe, wilgotne lata wydają dojrzałe nasiona, a z nasion niesionych przez wiatr siewki wschodzą w ogrodzie i poza nim; z kilku krajów zgłaszano też zdziczałe rośliny. Figuruje na liście roślin potencjalnie inwazyjnych i na federalnej liście obserwacyjnej; nie ma jej na liście unijnej ani na właściwych listach krajowych roślin inwazyjnych. W pobliżu terenów półnaturalnych, brzegu wody lub ugoru wybierz odmianę późno kwitnącą lub wydającą mało nasion (takie są na przykład 'Gracillimus', 'Zebrinus', 'Morning Light' i 'Yakushima Dwarf') albo ścinaj wiechy przed dojrzeniem nasion. Wolno się rozwija: pełne rozmiary osiąga mniej więcej po trzech latach, potem jednak przez dziesięciolecia pozostaje w jednym miejscu, dorosłą kępę trudno wykopać. W cieniu się przewraca i słabo kwitnie. Brzeg liści jest drobno ząbkowany i ostry, kaleczy dłonie. Suche listowie jest bardzo łatwopalne, dlatego nie sadź jej bezpośrednio przy budynku, grillu ani palenisku. Może się pojawić rdza liści.

Poważnych szkodników ani chorób nie ma; w trwale deszczową pogodę na liściach może się pojawić rdza. To trawa rosnąca w chłodnej porze roku, dlatego w gorące, suche lata Europy Środkowej jej wzrost zatrzymuje się, a bez podlewania, na wysychającej glebie listowie może zbrązowieć; w takim miejscu służy jej popołudniowy półcień i świeża gleba. Odmiany o pstrych liściach są niższe i słabiej rosną niż zielone. W cieniu mniej kwitnie i się przewraca, po dużym deszczu lub wietrze łodygi mogą chwilowo wylec.