Róża rabatowa czy róża wielkokwiatowa

Jest odporniejsza od róży wielkokwiatowej, ale czarna plamistość liści w deszczowe lato, mączniak prawdziwy w ciepłą, wilgotną pogodę i rdza pojawiają się także tutaj; wrażliwe odmiany do końca lata łysieją. Przy odmianie odpornej wystarczy kilka oprysków zapobiegawczych i zebranie opadłych chorych liści, przy wrażliwej trzeba pryskać co dwa, trzy tygodnie. Wiosną na końcach pędów i na pąkach siedzą mszyce, larwy pilarzy zjadają liście, a kwieciki i chrabąszcze zjadają kwiaty. W Europie Środkowej podczas ostrej, bezśnieżnej zimy miejsce szczepienia i pędy mogą przemarznąć: szczepienie powinno znaleźć się kilka centymetrów pod ziemią, a późną jesienią usyp na krzew kopczyk z 20-30 cm ziemi. Dzikie odrosty wyrastające z podkładki usuwaj u nasady. Wiosną pędy tnij do jednej trzeciej lub połowy długości (na 5-7 pąków), latem obcinaj przekwitłe kwiatostany; także w żywopłocie trzeba ciąć co roku.

Z klas róż jest najbardziej podatna: w deszczowe lato czarna plamistość liści (diplokarpoza) może ją całkowicie ogołocić z liści, w ciepłą, wilgotną pogodę atakuje ją mączniak prawdziwy, miejscami rdza. Wrażliwe odmiany należałoby opryskiwać w sezonie co dwa tygodnie, przy odmianie odpornej można to ograniczyć do kilku razy; opadłe chore liście zawsze zbieraj. Wiosną mszyce oblegają końce pędów, larwy pilarzy różanych objadają liście lub drążą pędy, a kwiaty wygryzają ogrodnice i chrząszcze majowe. W Europie Środkowej miejsce szczepienia łatwo przemarza: przy sadzeniu umieść je 5 cm poniżej poziomu gleby, a późną jesienią usyp na nasadę 20-30 cm ziemi lub kompostu, który wiosną rozgarnij. Po ostrej zimie pędy mogą przemarznąć do ziemi. Dzikie pędy wyrastające z podkładki (jaśniejsze, z wieloma listkami) wyrywaj od nasady, inaczej zagłuszą szlachetną odmianę. Co wiosnę trzeba ją przycinać do 3-5 pąków, a latem ścinać przekwitłe kwiaty.