W jakiej glebie rośnie rannik zimowy?

Toleruje takie gleby: zwykła gleba ogrodowa, wapienna.

Jakie mrozy znosi rannik zimowy?

Wytrzymuje mrozy do -40 °C (strefa USDA 3, RHS H7). Przezimuje w każdej części kraju.

Czy rannik zimowy jest rośliną trującą dla dzieci?

Tak, dla dzieci roślina jest trująca.

Ile wody potrzebuje rannik zimowy?

Zapotrzebowanie na wodę: średnia. Odporność na suszę: niska.

Rannik zimowy

Eranthis hyemalis

Rannik zimowy (Eranthis hyemalis) to bylina. Wymagania świetlne: pełne słońce, półcień. Wytrzymuje mrozy do -40 °C. Odporność na suszę: niska. Jest trująca dla dzieci.

Ilustracja: Rannik zimowy — Ilustracja typowego pokroju dorosłej rośliny, nie zdjęcie.

Do czego się nadaje, do czego nie

Jeden z najwcześniejszych kwiatów roku: w lutym i marcu, często jeszcze spod śniegu, wyrastają jego złotożółte kielichy z zielonym kołnierzem liści, zaledwie na wysokość dłoni. Nadaje się pod drzewa liściaste i krzewy, gdzie wiosną ma słońce, a latem cień, do gleby próchnicznej, latem nie całkiem wysychającej, o dobrym odpływie wody. Drobne bulwy sadź pod koniec lata lub na początku jesieni na głębokość 5-8 cm i w odstępach 8 cm, wcześniej namocz je na noc, bo przesuszona bulwa często nie wypuszcza pędów; pewniej jest je przesadzić po kwitnieniu, jeszcze z liśćmi. Jeśli dobrze się czuje i go nie ruszasz, rozsiewa się i w ciągu lat tworzy dywan, a jego liście pod koniec wiosny same zasychają, do tego czasu zostaw je w spokoju. W ogrodach postępuj tak samo z rannikiem cylicyjskim, który wielu zalicza dziś do tego gatunku.

Na to uważaj

Znaczna część sprzedawanych w sklepach, wysuszonych bulw nie przyjmuje się, a kolonie rozwijają się powoli. Jest wrażliwy na letnie przesuszenie i niepokojenie. Ślimaki mogą go podgryzać, rzadko atakuje go śnieć. Zdziczałe, zadomowione populacje są chronione, dziko rosnących roślin nie wolno wykopywać: sadź tylko bulwy pochodzące ze szkółki.

Najważniejsze dane

Wymagania świetlne: Pełne słońce, Półcień
Zapotrzebowanie na wodę: Średnia
Pielęgnacja: Niska
Rozmiar po 10 latach: 10 cm × 10 cm
Mrozoodporność: do -40 °C
Ulistnienie: Zrzucające liście

Wszystkie dane

Grupa	Bylina
Wymagania świetlne	Pełne słońce, Półcień
Rozmiar po 10 latach	10 cm × 10 cm
Ostateczny rozmiar	8–15 cm × 8–15 cm
Mrozoodporność	do -40 °C (USDA 3, RHS H7)
Gleba	Zwykła gleba ogrodowa, Wapienna
Ulistnienie	Zrzucające liście
Kwitnienie	luty–marzec, żółta
Zapotrzebowanie na wodę	Średnia
Odporność na suszę	Niska
Wymagania pielęgnacyjne	Niska
Agresywność korzeni	Niska
Wypuszcza odrosty	brak danych
Rozprzestrzenianie	Średnia
Odległość od budynku	brak danych
Odległość od nawierzchni	brak danych
Zaśmieca	nietypowe
Rozstaw sadzenia	8 cm
Dla psa	Toksyczna (niepewne)
Dla kota	Toksyczna (niepewne)
Dla dziecka	Toksyczna
Typowa cena	brak danych

Dane o toksyczności mają charakter informacyjny. Jeśli Twój pupil lub dziecko zjadło roślinę, skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.

Najczęstsze pytania

Dane zaktualizowano: 17 października 2026 · Jak powstają nasze dane

Występuje na takich listach

Rośliny okrywowe Byliny do półcienia Byliny na słoneczne miejsce Byliny miododajne Mało wymagające byliny

Poradnik na ten temat

Sadzenie tulipanów, narcyzów i krokusów: kiedy, jak głęboko, ile sztuk Cebulowe kwitnące wiosną sadzi się jesienią: narcyzy, krokusy i hiacynty od września do października, tulipany od października do listopada, dopóki ziemia nie zamarznie. Cebulę sadź na głębokość dwu-, trzykrotnie większą od jej wysokości (tulipany i narcyzy na ok. 12-15 cm, krokusy na 8-10 cm), czubkiem do góry, w odstępie co najmniej dwóch jej szerokości. Między byliny wystarczy na metr kwadratowy 20 małych, 8 średnich i 4 duże cebule. Po kwitnieniu zostaw liście na sześć tygodni.

Dobrze wygląda obok

Karmnik ościsty

Sagina subulata

Ophiopogon planiscapus

Ophiopogon planiscapus