Brzoskwinia zwyczajna czy wiśnia pospolita

W Europie Środkowej kędzierzawość liści brzoskwini (Taphrina deformans) pojawia się co roku: rozwijające się liście grubieją, pęcherzą, czerwienieją i opadają, a drzewo z roku na rok słabnie. Można jej tylko zapobiegać: przed pękaniem pąków potrzebny jest oprysk miedziowy, potem, gdy pojawią się pierwsze małe liście (faza mysich uszek), układowy środek grzybobójczy, w chłodną, deszczową wiosnę powtarzany kilka razy; kiedy już widać pofałdowane liście, jest za późno. Problem jest mniejszy w słonecznym, przewiewnym miejscu i przy odporniejszej odmianie. Kolejne kłopoty to mączniak prawdziwy (głównie na nektarynce), dziurkowatość liści, brunatna zgnilizna kwiatów i pędów oraz owoców, mszyce, owocówka śliwkóweczka i owocówka orientalna robaczywiące pędy i owoce, a także wirus ospowatości śliwy. Pąki kwiatowe uszkadza silny zimowy mróz (poniżej mniej więcej minus 20 stopni), a kwiaty wiosenny przymrozek. Owocuje na zeszłorocznych pędach, dlatego trzeba ją co roku silnie przycinać (w okresie kwitnienia lub latem, nie zimą), inaczej łysieje; drzewo często starzeje się już po 15-20 latach, a gumowanie i zamieranie gałęzi przyspieszają jego koniec. Nie sadź brzoskwini ponownie w tym samym miejscu i licz się z liśćmi żółknącymi na glebie wapiennej (niedobór żelaza).

W Europie Środkowej głównym problemem wiśni jest brunatna zgnilizna kwiatów i pędów: w deszczowe, chłodne kwitnienie kwiaty brązowieją, witki usychają w kilka dni, a bez ochrony korona w ciągu kilku lat łysieje. Chore części trzeba ciąć aż do zdrowego drewna, podatne odmiany opryskiwać w czasie kwitnienia albo wybrać odporniejszą. Plamistość liści powodowana przez Blumeriella może do połowy lata wywołać opadanie liści, co osłabia drzewo. Nasionnica trześniówka (gatunek europejski i później latająca orientalna) robaczywi także wiśnię, a ptaki podkradają owoce. Na stojącej wodzie, na bardzo ciężkiej i na silnie kwaśnej glebie marnieje.