Bambus czarny

Nie polecamy jej do większości ogrodów w Europie Środkowej. Niżej pokażemy, co posadzić zamiast niej.

Bambus rozłogowy: rozprzestrzenia się poziomo pełznącymi rozłogami, które także daleko od nasady wypuszczają nowe pędy, przechodzą pod ogrodzeniem i obrzeżem i docierają do sąsiada. W chłodniejszym klimacie i na ubogiej, suchej glebie z początku rusza powoli i wygląda jak kępa, ale w ciepłej, wilgotnej, żyznej glebie po kilku latach zaczyna silnie rozrastać się rozłogami, dlatego bez ograniczenia nie sadź go w gruncie. Co działa: gruba plastikowa folia ograniczająca korzenie, otaczająca całe miejsce sadzenia, zakopana na co najmniej 60-70 cm, z brzegiem wystającym kilka centymetrów ponad glebę, którą raz w roku kontrolujesz, czy nie przechodzi przez nią rozłóg; drugie rozwiązanie to duży, zamknięty pojemnik. Zadomowiony drzewostan bambusowy można usunąć tylko przez całkowite wykopanie rozłogów, a wyrzucone kawałki rozłogów na zewnątrz znów wypuszczają pędy (z Europy Środkowej znane są też zdziczałe populacje, które wydostały się z ogrodów), dlatego odpadków nie wynoś do natury. Zimotrwałość jest graniczna: wytrzymuje mniej więcej do -18 °C, w długotrwały, silny mróz i wysuszający wiatr jego liście się przypalają, w chłodniejszą zimę łodygi też przemarzają, nasada zwykle odrasta, młode rośliny warto okrywać. Gatunek ten obecnie kwitnie na całym świecie jednocześnie, co zdarza się mniej więcej raz na 120 lat: kwitnące rośliny słabną i często giną, dlatego przy zakupie sprawdź, czy roślina nie ma kwiatostanów. Młode pędy mogą podgryzać ślimaki.