Macierzanka cytrynowa czy tymianek właściwy

Najczęstszy kłopot to gnicie: w zwięzłej, mokrej glebie, zwłaszcza podczas deszczowej zimy, podstawa i korzeń gniją, dlatego w Europie Środkowej w gliniastym ogrodzie warto go sadzić tylko na żwirowej, podwyższonej rabacie albo w doniczce. Odmiany o pstrych liściach (złotożółte, o białym brzegu) są mniej mrozoodporne, w bezśnieżny, wietrzny mróz mogą przemarznąć i od czasu do czasu wypuszczają zielone pędy, które trzeba wycinać. Jeśli nie przycinasz go regularnie, w kilka lat łysieje i drewnieje; co 4-5 lat warto go odnowić z sadzonek.

Większość roślin ginie nie od mrozu, lecz od zimowej wilgoci: w zwięzłej, mokrej glebie korzeń gnije, dlatego w gliniastej ziemi sadź go tylko w podwyższonym miejscu, spulchnionym żwirem. W Europie Środkowej w bezśnieżny, długotrwały silny mróz (mniej więcej poniżej -15, -18 °C) pędy mogą przemarznąć, zwłaszcza w wilgotnym miejscu. Jest krótkowieczny: po 3-5 latach się ogołaca i rozpada, ze starego, zdrewniałego drewna nie odbija pewnie, wtedy trzeba go wymienić.