Ligustr jajowatolistny czy ligustr pospolity

Na chłodniejszych zimach w Europie Środkowej nie możesz liczyć na całoroczną osłonę: w silnym mrozie zrzuca liście, a u młodych, jeszcze nieukorzenionych roślin pędy mogą nawet przemarznąć, ale wiosną znów odbija. Odmiany żółto pstrolistne po pierwszych zimach mogą ulec przypaleniu. Jest wrażliwy na opieńkę miodową, która powoduje zamieranie korzeni, zdarza się też mączniak, plamistość liści i mszyce. Nie znosi stojącej wody. Na sprzyjającym stanowisku może dziczeć z nasion.

W Europie Środkowej za półzimozielony można go uznać tylko w łagodną zimę i w osłoniętym miejscu: w silny mróz jest prawie zupełnie bezlistny, ale wiosną niezawodnie odbija. Przy szybkim wzroście dla zwartego żywopłotu potrzebne są co najmniej dwa cięcia rocznie, a u dołu łatwo się ogołaca, jeśli wierzch żywopłotu jest szerszy niż podstawa. Często pojawia się na nim mączniak i plamistość liści, większą szkodę mogą wyrządzić antraknoza powodująca zamieranie gałęzi i zgnilizna korzeni (na podmokłej glebie), końce pędów mogą objadać mszyce, liście gąsienice zawisaka ligustrowca i ryjkowce. Z nasion roznoszonych przez ptaki wschodzi w ogrodzie, wypuszcza też odrosty. W czasie kwitnienia jego pyłek i silny zapach mogą wywołać objawy u osób uczulonych na rośliny oliwkowate (jesion, oliwka), czemu możesz zapobiec cięciem przed kwitnieniem.