Buk zwyczajny czy grab pospolity 'Fastigiata'

W ciepłych, suchych ogrodach nizinnych Europy Środkowej nie czuje się dobrze: to drzewo chłodnych, deszczowych gór i wzgórz, w gorące lata jego liście ulegają przypaleniu, w długotrwałej suszy słabnie, a wtedy atakują go owady żerujące pod korą i w drewnie oraz grzyby (po latach suszy w lasach odnotowano masowe zamieranie buków). Warto go sadzić tylko w wilgotniejszym, osłoniętym miejscu ze świeżą glebą, najlepiej z możliwością podlewania, do nizinnego, suchego, mocno nasłonecznionego ogrodu go nie polecamy. Jego cienką korę po nagłym odsłonięciu pnia przypala słońce, nie znosi utwardzenia nawierzchni ani zagęszczenia gleby, trudno się przyjmuje po przesadzeniu, a młode pędy mogą zabić późne przymrozki. Pod jego płytkim, gęstym systemem korzeniowym i głębokim cieniem prawie nic innego nie rośnie. Mogą się na nim pojawić mszyce, tarczniki i mączniak prawdziwy.

W Europie Środkowej w upalne, suche lata listowie świeżo posadzonych i wciśniętych między nawierzchnię drzew się przypala i wcześnie opada, w pierwszych latach regularnie je podlewaj. Gęste, ostro odchodzące gałęzie pod mokrym śniegiem lub gołoledzią mogą się rozchylać i pękać. Na osłabionych drzewach występuje rak gałęzi i zamieranie pędów.